In dit filmpje delen enkele slachtoffers hun ervaringen van discriminatie op de woon- en arbeidsmarkt. Deze persoonlijke verhalen maken goed duidelijk waarom het platform Praktijktesten Nu pleit voor een concrete aanpak van discriminatie door het invoeren van praktijktesten. Discriminatie is en blijft immers een dagelijkse realiteit.

 

Praktijktesten dienen om discriminerend gedrag vast te stellen. Met praktijktesten kan je onderzoeken of er in een bepaald domein van de samenleving gediscrimineerd wordt, bijvoorbeeld op de arbeidsmarkt of de woonmarkt. Praktijktesten zijn een middel om een vermoeden van discriminatie te bewijzen.

De makkelijkste manier om praktijktesten uit te leggen is aan de hand van een voorbeeld:

Stel, een 20-jarige man met een donkere huidskleur en de naam Mohamed meldt zich aan bij een interimkantoor. Even later komt er een 20-jarige blanke man die Tom heet bij het interimkantoor langs. Het CV van beide heren komt overeen, met enkele kleine verschillen die niet relevant zijn voor de job. Beide heren melden zich aan voor dezelfde job en gedragen zich allebei gemotiveerd. Als Mohamed het antwoord krijgt dat de vacature reeds is ingevuld of dat hij niet het gepaste profiel heeft in tegenstelling tot Tom die wel een positief antwoord krijgt, dan is er sprake van discriminatie.

Praktijktesten op vlak van discriminatie gebeuren nu al door verschillende actoren, maar niet door overheidsinspecties. Er zijn sociale organisaties, privébedrijven, individuele burgers en onderzoekers van universiteiten die praktijktesten doen. Dit is nodig omdat er zo maatschappelijke aandacht voor de problematiek van discriminatie komt. Bovendien zorgen academische praktijktesten van universiteiten voor een wetenschappelijke onderbouwing van het probleem. Maar zolang overheidsinspecties geen praktijktesten mogen doen, blijft dit onvoldoende om discriminatie stevig aan te pakken. Dat blijkt uit de resultaten van de huidige praktijktesten.

Door jouw inzet om discriminatie aan te pakken laat je zien dat je meer bent dan een slachtoffer of een getuige. Ook de cijfers zijn belangrijk. Enkel wanneer je systematisch melding maakt van discriminatie, krijgt de samenleving zicht op de grootte van het probleem.

De overheid werkt volgens het motto ‘meten is weten’: wat niet gemeten of geteld wordt, bestaat niet voor haar. Wanneer niemand discriminatie meldt, dan is het voor de overheid alsof er niet gediscrimineerd wordt. Dan zijn er ook geen instrumenten (zoals praktijktesten) nodig om discriminatie aan te pakken.

Hoe actie ondernemen?

Om discriminatie aan te pakken, kan je volgende stappen ondernemen.

  • Verzamel materiële bewijzen en nuttige informatie (zoals geschreven getuigenissen, contactgegevens van getuigen, kopieën van e-mails, sms-berichten, boodschappen op het antwoordapparaat of een medisch getuigschrift met aanduiding van eventuele fysische gevolgen). Zoek op de website van Unia naar tips over bewijsmateriaal verzamelen.
  • Vraag (juridisch) advies. Daarvoor kan je terecht bij een lokaal meldpunt voor discriminatie, of bij Unia, of bij een advocaat, inspectie- of bemiddelingsdiensten of je vakbond.
  • Dien een klacht in op www.unia.be of via je vakbond.
  • Stap naar de politie en laat een proces verbaal opmaken.
  • Neem deel aan acties van het Platform Praktijktesten Nu

Het blijft lastig om “een vermoeden van discriminatie” te bewijzen. De overheid moet haar burgers beschermen tegen discriminatie. Precies daarom willen we dat praktijktesten een legitiem instrument worden in de strijd tegen discriminatie.

Wat doet de overheid wel?

Wij hebben in België een sterke wetgeving om discriminatie te bestraffen, omdat het onze samenleving onveilig maakt en in strijd is met de mensenrechten. Al jaren stellen we vast dat de regelgeving onvoldoende toegepast wordt door de overheid. Overheidsacties beperken zich vaak tot sensibilisering. Nochtans zien we dat overheidsinspecties er op andere terreinen wel in slagen om de regelgeving toe te passen zoals op het vlak van voedselveiligheid of fraudebestrijding. Een van de redenen dat de anti-discriminatieregelgeving moeilijk toegepast wordt, is dat overheidsinspecties geen instrumenten zoals praktijktesten mogen inzetten.

Wat doet de overheid niet?

De overheidsinspecties hebben een regelgevend kader nodig dat hen toelaat om praktijktesten in te zetten. Vandaag zijn er moedige politici van de meerderheid nodig die de opdracht geven om een regelgevend kader te maken. Zo kunnen overheidsinspecties morgen de huidige wetgeving rond discriminatie toepassen met praktijktesten op de publieke en private arbeids- en woonmarkt.

Het platform Praktijktesten Nu vindt het de hoogste tijd om praktijktesten en mystery calling/shopping te gebruiken in de strijd tegen discriminatie. Het platform is een actieplatform dat bestaat uit de organisaties çavaria, ella vzw, GRIP vzw, Hand in Hand tegen racisme, Kif Kif, Minderhedenforum, Netwerk tegen Armoede, Sector Samenlevingsopbouw en het Vlaams Huurdersplatform.

Als platform eisen wij op alle bestuursniveaus regelgevende kaders voor overheidsinspecties om systematisch praktijktesten uit te voeren in de strijd tegen discriminatie op de arbeids- en woonmarkt.

Laatste nieuws van het platform

Laatste nieuwsjes van het platform

Praktijktesten Nu reageert op de reportage van Terzake op 11 juni 2020

De Terzake – reportage vandaag toont de structurele discriminatie op de huurmarkt nogmaals overtuigend aan. "Platform Praktijktesten eist dat de Vlaamse Regering eindelijk de Wooninspectie bevoegd maakt om discriminatie aan te pakken. Mét praktijktesten. Geen academische maar ook juridische. Want alleen zo kunnen we een einde maken aan de straffeloosheid en het fenomeen de wereld uit helpen," stelt Sarah Scheepers, woordvoerder van het Platform Praktijktesten.

Kritiek op Vlaamse resolutie over discriminatie: 'Zelfregulering werkt niet'

Belangenvereniging 'Praktijktesten Nu' ziet geen vooruitgang in de resolutie die de Vlaamse meerderheidspartijen woensdag goedkeurden. 'Wat de meerderheidspartijen voorstellen, zijn dezelfde recepten als degene die we de voorbije jaren hebben gezien, en die geen zoden aan de dijk zetten.'

Lees het volledige artikel op de site van Knack.

Ceci n’est pas un praktijktest

Gisteren, 10 juni, werd een voorstel van resolutie besproken dat werd ingediend door de meerderheidspartijen. Het voorstel heeft als doel om de discriminatie en het racisme in de samenleving te bestrijden. In de tekst staan ronkende zinnen, maar groot was onze verbazing dat de Vlaamse meerderheid opnieuw een resolutie goedkeurde die zelfregulering naar voor schuift als oplossing tegen structurele discriminatie.

Onderzoek toont weer maar eens aan: praktijktesten door de overheid zijn hoog nodig

Vijf jaar na de eerste praktijktesten in de dienstenchequesector, blijkt dat poetshulpen op basis van taal of naam nog steeds gediscrimineerd worden. Zo blijkt uit een onderzoek van Stef Adriaenssens van de KU Leuven. Dit ondanks de zelfregulering die de overheid er al enkele jaren oplegt. Ook ander recent onderzoek van het HIVA legt bloot dat zelfregulering door sectoren een dood spoor is. Platform Praktijktesten roept daarom de Minister van Samenleven op om eindelijk werk te maken van proactieve praktijktesten.

Wat staat er in de verschillende partijprogramma's rond praktijktesten

Praktijktesten Nu ging door de verschillende partijprogramma’s en haalde er alle beleidsvoorstellen uit rond praktijktesten op de arbeids- en huurmarkt. We geven hieronder een overzicht. We beperkten ons daarbij wel tot alle partijen die in alle provincies en Brussel opkomen. Vlaams Belang lieten we eveneens achterwege omwille van hun antidemocratische houding en hun minderheden viserende ideologie.

Volg ons op

Facebook iconTwitter icon